OKAN-leerlingen aan zee (BLOB)

Celeste Colman & Maggie Van Eynde – leerlingen SJKS 6de jaar moderne talen

Een enthousiaste cast

Ondanks de gezonde zenuwen, die natuurlijk horen bij zo een optreden, spatte het enthousiasme ervan af – zeker op het einde, toen alle spanning wegviel en de leerlingen samen konden zingen. Wat ons opviel, was dat er niet enkel een goede band leek te zijn tussen de leerlingen zelf, maar ook een hechte band tussen de leerlingen en de theatermakers. Het voelde bijna als één grote “familie!”. Verder mogen we natuurlijk de leerlingen die meegeholpen hebben achter de schermen niet vergeten: het decor, bestaande uit planken & netten, samen met de belichting, gaven de sfeer van een wankele boot perfect weer. Daarnaast was het gebruik van een blacklight en fluorescerende attributen (zoals verschillende zeedieren) fascinerend om naar te kijken.

Verschillende vormen

De voorstelling begon met een klein stukje muziek, onder leiding van een van de theatermakers. Elke leerling had een instrument, sommigen moesten af en toe nog wat extra klanken maken. Aan de andere kant van het podium werd er geen muziek gemaakt, maar vooral gesproken. De leerlingen vertelden over de zee, maar ook kleine stukjes over hun thuis. Hoewel het centrale thema de zee was, is het zeker niet onbelangrijk dat deze leerlingen hier nog niet lang zijn. In dit geval waren het enkel leerlingen die maar sinds september in de OKAN-klassen zitten. Om dan al te kunnen spreken, laat staan voor een grote groep onbekenden, is straf. Wij vonden het thema van de voorstelling slim gekozen, want je zou denken, “wie houdt er nu niet van de zee?” Toch bleek het dat er veel redenen waren om hier niet van te houden, bijvoorbeeld door een storm, of omdat je je thuis mist.

Voor wie liever iets anders deed, was er ook de mogelijkheid tot dans. Aan de hand van stukjes stof, leken de dansers op planten en vissen onderwater. Door de leerlingen de mogelijkheid te geven om te kiezen hoe en via welke kunstvorm ze zich willen ontwikkelen, wordt geen enkele leerling buitengesloten. En al zeg ik het zelf: we hebben talent gezien bij veel leerlingen!

De leerlingen die deelgenomen hebben mogen zeker fier zijn op hun prestaties!

Schrijfproject: een levensreis

De schrijfproducten die u hier tentoongesteld ziet, zijn van de hand van anderstalige nieuwkomers van de OKAN – werking Portus Berkenboom / SJKS in Sint – Niklaas. De jongeren zijn tussen twaalf en achttien jaar oud en komen uit alle hoeken van de wereld: Spanje, Afghanistan, Syrië, Oekraïne, Brazilië, Somalië, Nepal… Ze schreven deze teksten over hun leven tijdens lessen creatief schrijven: het schrijfproject van OKAN.

Sommige nieuwkomers hebben veel scholing genoten, anderen konden amper lezen of schrijven toen ze in België toekwamen. Velen maakten heel wat mee en zijn vaak noodgedwongen al op verschillende plaatsen in de wereld geweest, waardoor ze meerdere talen spreken. Ondertussen zijn ze ongeveer een jaar hier en beginnen ze ook de Nederlandse taal machtig te worden, de gewoontes te begrijpen, vrienden te maken, een thuis te creëren.

Wat achter hen ligt, nemen ze met zich mee. Sommige dingen zijn moeilijk om over te spreken. Maar vaak, als de klasgroep een veilige sfeer biedt, komen de verhalen vanzelf. Je merkt dan dat sommigen echt nood hebben om te vertellen over zware of vrolijke dingen die belangrijk zijn (geweest) in hun leven.

Het schrijfproduct is gegroeid uit lessenreeksen in de regenboog/alfaklassen * (een alternatieve tijdslijn maken) en projecten in de gewone OKAN – klassen (een herinnering creëren met al je zintuigen).

Gedurende een gedeelte van het schooljaar schrijven de leerlingen vanuit hun eigen gevoelens en ervaringen in het verleden en het heden en brainstormen ze over de toekomst. Schrijven vanuit jezelf is soms makkelijker dan een willekeurige schrijfopdracht, omdat je de inspiratiebronnen in je hoofd en bij de hand hebt. Leerlingen reflecteren tegelijk over wat ze schrijven en bij uitbreiding over zichzelf: welk belangrijk feit moet er zeker nog in de tijdslijn, welk moment kan ik achteraf een kantelmoment noemen waar een ‘voor’ en ‘na’ bij hoort, waarom is persoon X voor mij een model in mijn leven? Ze lezen ook van elkaar en leren elkaar beter kennen en respecteren.

Schrijven is voor de meeste taal-leerders de moeilijkste taalvaardigheid. Daarom hoort er veel ondersteuning bij de opdrachten en nemen we de tijd. En natuurlijk wordt er ook heel wat geleerd: woordenschat wordt uitgebreid, zinsstructuren aangeleerd, tekstsoorten bestudeerd. Leerlingen schrijven lijstjes, korte tekstjes, gedichtjes en berichtjes maar soms ook verhalen, brieven en zelfs biografieën. Vaak zijn boeken die we samen lezen een inspiratiebron voor het schrijven.

Na elk afgewerkt project, meestal de periode van een trimester, volgt een toonmoment. Andere klassen en leerkrachten komen kijken en lezen de schrijfproducten. De bezoekers moeten vragen oplossen, opdrachten uitvoeren, krijgen de toekomst voorspeld of genieten van een hapje en drankje.

Een gedeelte van de producten van het toonmoment van december 2024 worden hier in de lokalen van jeugdhuis Ondersteboven tentoongesteld, naar aanleiding van een theatervoorstelling van onze OKAN-werking op 27 februari 2025.